Arthur’s Pass naar Akaroa

Onder een strak blauwe hemel laden we de auto in en vertrekken uit Arthur’s Pass om af te dalen naar de vlakte van Canterbury. Vanaf de westkant is het dal naar het hoogtepunt van de pass smaller, en voor zover wij konden zien, groener, dichter begroeid met bos, terwijl de oostkant getypeerd wordt door brede gletsjer dalen, met veel meer geeltinten van het gras dat gewend is dat het meeste vocht al vergeven is aan de vegetatie op de west flank van de alpen. We dalen, zeker, maar grote stukken rijden we slechts langzaam hoogte verliezend door vlaktes omzoomd door kale bergen, waarvan de bovenste delen gezandstraald lijken te zijn tot ze eruitzien alsof ze gemaakt zijn van fijn, grijs stof. alsof ze gladgeschuurd zijn door een geduldige kunstenaar die nagedacht heeft over elke ronding, elke pluk groen die nog achtergebleven is en zijn schuurpapier secuur en fijn zijn werk heeft laten doen.

Lees meer…